Öfke
Öfke acil bir çağrıdır, agresifliğin eşlik ettiği şiddetli bir tatminsizliğin ve içsel bir isyanın göstergesidir.
İki yaştan önce bu basit bir tepki gösterme ya da içsel bir rahatsızlığı soğuk, açlık gibi sebeplerle dışa vurabilirim.
Ancak daha sonra yasaklara karşı gösterilen bir tepki ve muhalefet yöntemi haline gelir.
Daha da ileride duygusal bir şantaj ve hâkimiyet kurma aracına dönüşür.
Benliğimi istila eden bu duygular genelde şiddetli sindirim güçlüğüne sebep olabilen toksinlerin ortaya çıkışıyla kendilerine karaciğerde gösterebilir
Düşüncelerim telaşa kapılır, karmaşıklaşır ve olayları tüm açıklığıyla görmemi engelleyecek şekilde yoğunlaşır.
Hissettiğim baskı giderek artar ve öfkeden “kıpkırmızı kesilmeme” neden olur.
Beni bu kadar rahatsız eden ve patlama noktasına getiren şey ne?
Büyük hayal kırıklıkları yaşarım ve kim olduğumu ifade edemem.
Bir kişinin ya da bir durumun beni istila ettiğini hissederim, bu istilacıları hayatından kalmak isterim ve öfkemi bir ifade aracı olarak kullanırım.
İçedönük gözlem yapmakta ve değiştirmem gereken bazı şeyler olduğunu itiraf etmekte zorluk çekerim.
Bulunduğum konumdan hiç ayrılmamak isterim.
Eğer öfkeliysen, bu durumu etkileyen sebebi bulmam önemlidir.
Zayıflık, adaletsizlik, hayal kırıklığı, çaresizlik, anlayışsızlık hissedebileceğim duygular arasındadır.
Bu duyguları hassasiyetim yüzünden abartabilir ya da büyütebilirim.
Öfke Çalışmalarımızın Neticesinde;
Öfkemin altında yatan sebebi bir defa tanımladığımda, çatışmanın bilinçdışı bir yerden kendini tekrar ettiğini ve çözülmemiş çocukluk meselelerinden kaynaklanıyor olabileceğini fark ederim.
Farkındalık süreci başladığında, bütünleşme daha hızlı gerçekleşir.
Bütünleşme ile birlikte;
Kendimi sevgiye açmayı, bu sevgiyi “şimdi ve burada” göstermeyi, yaklaşmakta olan öfkenin kokusunu alarak davranışlarımı tartmayı öğrenirim.
