Çocuklarda “KORKU”
Korku
Korku, gerçek ya da hayali bir tehlike ile ilgili hissettiğim kaygı endişedır. Korktuğum zaman, gerilirim ve kalp atışlarım hızlanıyor.
Endişeli hissettiğim de, kendimden emin olamadığında, cesaretim kırıldığında ya da çok duygusallaştım da korku içime yerleşir.
Korkunun konusu başarısızlık, terk edilmek, reddedilmek, ölüm ya da incinmek olabilir.
Bu korku gözümde öyle bir gerçek hale gelir ki tüm vücudum, özellikle de böbreklerim bu korkuya tepki verir.
Korku endişelendiğin her şeyin gerçek olma ihtimalini arttırır.
Bir hastalığa yakalanmaktan korkmak bu hastalığın ortaya çıkmasında belirleyici bir faktör olabilir.
Bu noktada hayatımı insanların ya da durumların değil, korkularımın kontrol ettiğinin farkına varmak önemlidir.
Altı temel korku vardır
Ölüm korkusu
Bir hastalığa yakalanma korkusu,
Fakir kalma korkusu
Sevdiğim birinin sevgisine kaybetme korkusu,
Yaşlanma korkusu,
Eleştiriye maruz kalma korkusu.
Korku bana hayatımın hangi yönüne daha fazla sevgi katmam gerektiğini gösterir. Korku daha fazla sevgiye, bilgeliğe ve özgürlüğe kavuşmak için çözmem ya da bütünleştirmem gereken duygusal çatışmanın farkına varmamı sağlayacak yola ışık tutar.
Korkmak bana gücümden vaz geçtiğimi gösterir. Başıma bir şey geldiğinde, hayatımın dizginlerini elimde tutamam.
Korkularım mantığımı kontrol etme raddesine geldiğinde, panik atak geçirebilirim.
Nötr kalmayı başaramam ve yaşadığım şeyle bağlantımı koparırım.
Sürekli bir içsel dengesizlik ve savunmasızlık halinde yaşarım.
Kendi ihtiyaçlarıma odaklanmak yerine, başkalarının benden beklentilerine yoğunlaşırım.
Artık herhangi bir referans noktam yoktur, bazen delirmek üzere olduğumu hissederim.
Korku başlıklı yapılan çalışmaların neticesinde;
Korkunun yerine güven duygusunu koymayı öğrenirim.
Öncelikle ruhumda ve zihnimde yer alan “Korku Programının” kaynağını ararım ve bulurum.
Hayatımın üzerinde eksiksiz bir güce sahip olduğumu fark ederim ve hissederim. Ailemin, sevdiğim insanların, yaşamın bana nasıl da rehberlik ettiğini görürüm.
