Hiperaktif, dürtüsel, dikkati dağınık, öfkeli ya da potansiyelini yaratamayan bir çocuksam, insanın ihtiyacı olan uyumlanma isteğimi karşılayamamışımdır.
İnsanın uyumlandığı ilişkiler iyileştirir uyumlanamadığında ise bir takım SORUNLAR oluşur.
İnsanda iyi ile kötü arasında seçim yapmak ve seçimlerinin sonucuna göre konumlanmak gibi bir durum vardır.
İnsan yavrusu ötekinin öfkesini ve kızgınlığını da içselleştiren bir varlıktır.
İnsanın diğerinin olumsuzunu içselleştirmesi, iyi ile kötü arasında ki bölme mekanizmasını harekete geçirir sosyolojik bir varlık olarak insan yavrusu, diğerleriyle girdiği ilişkide kurguladığı kimliğiyle var olabilir.
Bazen çaresizliği, kimsesizliği ve anlam arayış içindeki kıvranışının nasıl bir cehennem olduğunu anlatır bazı davranışlar. İçinde dengenin olamayacağını fark etmek ise tüketicidir. Bunlar çatışmayı getirir.
İnsan diğerlerinin gözünden baktığı bir dünyayı var etmeye çalışan trajikomik bir durumdur.
insan olmak.
Sadece öteki ile bir arada olabilmek medeniyetleri oluşturmuş.
İnsanoğlu için kendi kendine yetmek diye bir şeyden bahsedemeyiz. Bilmiyoruz kendimizle nasıl ilişki kurulur.
İnsanın, diğerleri olmadan yaşayabileceğine inanması demek gerçeği değerlendirme yeteneğinin bozulması da demek. Hakikat ile ben imajımız arasındaki farkı kapatmaya çalışırız.
Ben olarak kurguladığımız ile ötekinin biz de gördüğü arasında fark olunca özgüvenimiz de eksik olur
Ötekinin gözünden kendimizi gördüğümüz yerden memnun olmadığımız da, psiko patoloji geliştirirsin. Birçok psikolojik rahatsızlıkların temelinde öteki ile girilen bu kararsız ve dengesiz git geller yatmaktadır.
