Dil kalıplarımız; amaaan sadece bir kelime ya da bir cümle deyip geçmeyin derim. Sonra dil kalıplarımız kaderimiz oluverir. Bazı dil kalıplarımız ilişkiye, davranışlara yön vererek bizleri kurban pozisyonuna dahi ilerletebilir. Dil kalıpları aslında tüm yaşantımızda olduğu gibi, ilişkilerimizde de önceliğini kimseye bırakmıyor.
Mesela ilişkilere özel örnek verecek olursam “evlilik aşkı öldürür” cümlesi toplumsal yasa haline gelmiş, ilişkilerde vücut bulmuş şekilde geziyor.
“Yani ne söylüyorsak, ne yazıyorsak, onun çıktısını alıyoruz hayatta.”
Evlilik aşamasında neden evlendiğimizi dahi bilmediğimiz, yaşı geldiği için, anne babasını mutlu etmek için, aman kimse üzülmesin diye gerçekleşen evlilikler de toplumsal gerçeğimiz bizim.
Duygularımızın, hayalimizin, ilişkiden ne beklediğimizin, arzularımızın ne olduğunu dahi bilmeden anlık verdiğimiz karar ile bir yola giriyoruz. Ancak ilişkide Alış-Veriş olmadığında ise ilişki beslenmiyor.
Siz içinizde, evlilik aşkı öldürmez, evlilik monotonluk değil, alan aldı satan sattı cümlesine inanmazsanız, evlilik hem bir aşktır, hem bizdir, hem sensindir, hem sağlıklı bir ilişkidir.
“İNSAN” dediğimiz, sonsuz olasılıklar içinde, kendi tarafından sınırlanan, başkaları tarafından sınırlanmaya izin veren bir varlık.
Önemli olan kendinizi hangi parçanızda sınırlandırıyorsunuz? Ve başkaları tarafından ne kadar sınırlanmaya izin veriyorsunuz?
“Kendi içimizde tam ve bütünlük hali olma” yoluna çıkmaya niyet etmen halinde sınırlarını fark etmeye başlarsın.
